Urbex ervaringen

Binnen de fotografie heeft urban exploring (urbex, ofwel het fotograferen van verlaten lokaties) een vlucht genomen. Veel fotografen houden zich hiermee bezig en ook mij heeft sinds enkele jaren het virus te pakken. Het begint al met de voorbereiding, lokaties spotten en info verzamelen. Je leeft toe naar het moment totdat het avontuur kan beginnen. Zo ook afgelopen weekend. Samen met fotomaat Thijs een lokatie gespot, een leegstaande fabriek ergens in de Benelux. Dus, in de auto en op weg. Aangekomen hebben we even moeten zoeken maar uiteindelijk toch gevonden.

De spanning is toegenomen. Hoe zou de lokatie zijn? Is er beveiliging? Komen we onfrisse figuren tegen? Het gebouw wordt benaderd en het blijkt allemaal mee te vallen. Het ziet er naar uit dat we de enige zijn. Er is zelfs een gat in het hek waardoor we snel naar binnen gaan. Ook het gebouw zelf gaat makkelijk. De spanning neemt nog steeds toe maar eenmaal binnen neemt de magie van de lokatie het over. Al jaren ligt de fabriek stil en wat is overgebleven zijn restanten van vervlogen tijden. Enkele oude machines, ontmantelde meterkasten aan de muur en wat kleinere spullen. Hier wordt al jaren door niemand meer naar omgekeken. Plotseling horen we wat klapperen. Shit, zijn we ontdekt? We zijn net binnen, het is te vroeg om het avontuur nu al te laten stoppen. Gelukkig blijkt het de wind te zijn die enkele loszittende panelen laat bewegen. Opgelucht halen we weer adem en gaan verder. De camera wordt uitgepakt en we gaan fotograferen. We gaan van ruimte naar ruimte en vallen van de ene verbazing in de andere. Licht dat naar binnen valt geeft een prachtig lichtspel en we raken niet uitgekeken. De camera draait overuren. Oude produktielijnen, machines, meterkasten, lege ruimtes, werkbanken, bureaus alles is even mooi en wordt gefotografeerd. Na een aantal uren zijn we door de lokatie heen. De spanning van het begin is helemaal weg. We zijn ons thuis gaan voelen op deze lokatie. Alle indrukken zijn opgenomen en vastgelegd met de gevoelige sensor. Voorlopig zijn we klaar met deze lokatie maar over enkele maanden, misschien over een jaar zullen we terugkomen want we hebben veel gezien maar er is nog veel meer te fotograferen. Met een tevreden gevoel verlaten we de lokatie.

Als je dit artikel leuk vind zou ik het waarderen als je het liked, tweet of pint.

5 Responses to “Urbex ervaringen”

  • Hoi Hans,
    Zeer herkenbaar, zeker als een alarm afgaat, dan sta je te beven als een rietje… toch blijft het spannend en leuk, schitterend licht, de natuur die het over neemt, het is gewoon prachtig om te ervaren!
    Leave only your footprints!

  • Hans Rutten:

    Hoi Susan,
    is inderdaad heel herkenbaar. De spanning maakt het altijd weer extra leuk en de platen zijn vaak een mooie extra bonus!

  • Hoi Hans,
    Heb zelf weinig ervaring met urbex fotografie. Die ene keer was nog in het analoge tijdperk. Zal deze dag ook nooit vergeten vanwege het prikkeldraad waar ik aan bleef hangen……….. Jouw foto’s zijn de moeite waard om te zien. Jammer dat van de 7 foto’s, er 3 hetzelfde zijn maar dat is te corrigeren. Succes verder en ben benieuwd naar de volgende serie !

  • Hans Rutten:

    Hoi Ben,
    bedankt voor je reactie. Bij mij was het in het begin wennen maar nu vind ik het schitterend. De spanning is altijd weer leuk. De drie dezelfde fotos heb ik aangepast.

  • Hey Hans,

    In de eerste plaats gefeliciteerd met de fraaie website/blog.
    Ziet er mooi en overzichtelijk uit!

    De foto’s van de leegstaande fabriek spreken mij heel erg aan.
    Mooi gebruik gemaakt van de lichtinval en van de details die op dit soort locaties vaak in overvloed aanwezig zijn.
    De omzetting in zw/w is prima uitgevoerd en heeft écht een toegevoegde waarde.
    Foto’s 3 en 5 zijn mijn absolute favorieten uit deze serie.

    Gr.
    Peter

    PS.
    Wellicht ’n locatie voor de trip met FCV?

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.